روش های اتصال و پردازش برای لوله های فیبر کربنی
پیام بگذارید
روشهای اتصال لولههای فیبر کربنی شامل اتصال اپوکسی، اتصالات کامپوزیت کربن-تیتانیوم قالبگیری شده و بست مکانیکی (دریل) است. پس از اتصال اپوکسی، رزین باقی مانده را می توان با استفاده از استون حذف کرد. اتصالات کربن-تیتانیوم قالب گیری شده نیاز به در نظر گرفتن ویژگی های باربری و طراحی ساختاری اتصال دارند. بست مکانیکی از طریق سوراخ کاری به دلیل استحکام بالای لوله های فیبر کربنی چالش برانگیز است و خطر ترک خوردن لوله را به همراه دارد.
هنگام برش لوله های فیبر کربن، باید از تیغه های ساینده پوشش داده شده با الماس استفاده شود. باید از تیغه های دندانه دار اجتناب کرد، زیرا می توانند الیاف را گیر کنند و مواد را پاره کنند و منجر به لایه برداری شوند. لوله باید در حین برش به درستی حمایت شود تا از حرکت در انتهای برش جلوگیری شود، که می تواند سوراخ ایجاد کند. برای دیواره های لوله ضخیم تر، لازم است سطح برش یا تیغه خنک شود تا خطر گرم شدن بیش از حد به دلیل اصطکاک به حداقل برسد. خنک کاری فعال از طریق اره خیس یا استفاده از تیغه های تقسیم شده توصیه می شود. مسائل رایج عبارتند از لایه لایه شدن، گرمای بیش از حد، و سایش: لایه لایه شدن در هنگام برش لوله های یک جهته مستعد رخ دادن است، بنابراین سرعت برش باید کاهش یابد. هنگام برش لوله های با دیواره ضخیم، که نیاز به کاهش سرعت یا استفاده از مایع خنک کننده دارد، گرمای بیش از حد ممکن است. و سایش اغلب هنگام برش لولههای ترکیبی آرامید یا کربن-آرامید رخ میدهد، با لبههایی که نیاز به تکمیل با استفاده از مواد ساینده مانند کاغذ سنباده پس از برش دارند.






